West Afrika deel 2

Deel 2 van het verslag over de West-Afrikareis. Geschreven door Henny Keijser onder toezicht van Piet Keijser. Een samenvatting:

'We zitten ondertussen in Ouagadougou de hoofdstad van Burkina-Faso (vroeger Opper-Volta geheten) bij het OK Inn Hotel en ik zit hier buiten in een tropische tuin, met zwembad, de post binnen te halen en een nieuw verslag te schrijven. Het is hier 37 graden en gelukkig nog weinig last van muggen, want het is nu de droge tijd. Dus steeds buiten eten, wel met een lichtje aan, want het is hier vroeg donker, rond 19.00uur. We blijven hier lekker 3 dagen relaxen, want we moeten wachten op een visum voor Ghana.

Nu het verslag van de reis door Mali. Op mijn verjaardag kwamen we aan in Segou en gingen we de volgende dag met een "tuk tuk" naar een Bogolancentrum", daar worden doeken beschilderd met natuurlijke verfstoffen van blaadjes en boomschors met proberen. Wel grappig. Na de excursie hebben we op een terrasje aan de Niger gezeten. Heerlijk kijken naar alle activiteiten van de mensen bij de rivier ,want daar gebeurt alles. De vrouwen lopen naar de rivier met grote bakken op hun hoofd waarin wasgoed zit en een kind in een draagdoek op de rug. Ook mannen en kinderen staan er de was te doen. Daarna leggen ze alles te drogen op het zand of ze hangen het in de bosjes. Bootjes varen af en aan met zand, dat wordt overgeladen met mankracht (soort bakje) en op de kade gegooid en daar wordt het weer opgeschept naar een vrachtwagen. Zo blijft er werk aan de winkel.

De volgende avond stonden we bij een kampement aan de Bani, een zijrivier van de Niger, maar om er te komen moesten we over een piste van 28 km. Daar deden wij 1 uur over, maar de grote campers zelfs 2 uur. Je zit dan echt op het platteland met kleine nederzettingen.

De volgende morgen gingen we met een gids naar zijn dorpje. Eerst moesten we ons melden bij de chief en wat muntgeld overhandigen en daarna mag je het dorp rondlopen en foto's maken. Je kijkt je ogen uit ,hoe de mensen hier nog leven. Vrouwen en meisjes staan meel te stampen of kleine visjes uit een net te plukken. Bij het water hebben ze kleine tuintjes met groente en dat ziet er goed uit. Ook daar doen ze weer de was en de afwas. We kregen wel alle kinderen achter ons aan, want zoveel blanke mensen zien ze niet iedere dag. Wat opviel was dat er zoveel baby’s achter op de rug van hun zusje in een draagdoek hingen. En die waren ook niet ouder dan 6jaar. Wij vinden dat doodeng!!!


De volgende dag weer over de piste van 28km. Dus iedereen weer heel vroeg op pad. Deze dag zou eindigen bij het zandkasteel van de Nederlandse cineast en schrijver Ton v/d Lee aan de rivier de Bani, maar je moest wel met een pont naar de overkant. Voor ons geen probleem, wel eerst door het water en dan schuin de oprijplank op. Eraf door het water en dan door rul zand. Afijn wij waren als eersten bij het traditioneel gebouwde lemen huis en waren lekker in de schaduw op het terras gaan zitten en keken uit over de rivier.

We zagen dan ook later de andere campers komen, maar de een voor de ander durfden niet de pont op. Was ook erg riskant, want de achterkant zou de grond raken met alle gevolgen van dien. Ze bleven dus allemaal aan de overkant staan. Dus wij ook maar weer de rivier overgestoken, waar we met applaus werden begroet omdat we solidair met ze aan deze kant bleven slapen.

De volgende dag met een pirogue (soort punter) naar de andere kant en met z'n allen in de truck van Ab naar het plaatsje Djenne (Werelderfgoed met z'n beroemde lemen moskee.) Met een gids een rondje over de markt en naar een dakterras met mooi uitzicht over de lemen huisjes met platte daken waar gierst en kruiden te drogen lagen. In de moskee mag geen toerist meer komen, sinds een fotograaf binnen halfnaakte modellen had gefotografeerd. Op de terugweg bekijken we nog even het zandkasteel , en weer met een pirogue naar de overkant en dan op weg naar het volgende kampement.

Maandag vertrokken we al vroeg richting de grens. De eerste 30 km over nieuw asfalt maar daarna alleen maar piste en dat was zeker 190 km. waardoor een camper een scheur in de voorruit opliep. Met behulp van kit en tape is het provisorisch hersteld en bij de ene VW was iets losgerammeld, waardoor z'n stuurbekrachtiging het begaf, maar dat is ook weer verholpen.

11.15 Malinese douane.....autopapieren afhandelen. Dan 20km verder paspoortcontrole. Dan een stuk niemandsland, waar we te maken kregen met de "harmattan" de hete woestijnwind met veel zand en stof ! In B-Faso auto inschrijven, dan weer rijden en verderop een "laisse passer" kopen.
Na ruim 2 uur zijn alle douaneformaliteiten achter de rug en kunnen we doorrijden naar onze overnachtingsplek op het terrein van de grootste West-Afrikaanse boerenorganisatie 6S waar we de volgende dag een excursie hadden. Daar leren ze de mensen van het platteland om gebruik te maken van de droge periode in de Savanne en de Sahel door het drogen van groente en fruit. Tevens kunnen ze er leren zeep maken en katoen weven voor de vrouwen en een techniek om plastic zakjes erdoor te weven en er tasjes van te maken heel belangrijk voor het plasticafvalprobleem hier. Voor de mannen houtbewerking , smeden en afrasteringen maken van metalen draden. De hoogste "pief" hier, die ons uitleg gaf, was een baasje van 82, die hiervoor een alternatieve Nobelprijs had gekregen. Hij wilde niet op de Westerse wijze werken,maar de oude gebruiken combineren met moderne technologie.'